Po listovima se može prepoznati kao bliski srodnik oleandera. Obe vrste pripadaju grupi veoma otrovnih biljaka, šta više otrovni su svi delovi. Kao što drugo ime govori, ove biljke su poreklom sa ostrva Madagaskara. Ubrajamo ih među sukulente zadebljalog stabla iako na prvi pogled izgledaju poput stupastih kaktusa. U debelim stablima sposobne su (u svojoj domovini) sačuvati vodu za sušno razdoblje. Nekad su ovu biljku nazivali “zvezda stepe“. Budete li je nedovoljno zalivali, biljka će to pokazati odbacivanjem listova. U određeno vreme, doduše, potearće novi, međutim to će zahtevati dodatno trošenje energije. Pod povoljnim uslovima uzgoja biljka će zadržati listove tokom cele godine. U domovini stablo izraste u visinu 10 metara. Iako je ritam rasta ovih biljaka suprotan ostalima, pahipodijum se prilagodio uobičajenom redu vegetacije.

Detaljnije „Pahipodijum – madagaskarska palma“

Te dražesne patuljaste tustike pripadaju najzanimljivijim vrstama biljaka zadebljalih listova. Kod ove biljke postaje potpuno jasan pojam mimikrije – začuđujuće uspešno prilagođavanje oblikom i bojom neposrednoj okolini. Vrste “živog kamena“ variraju oblikom i bojom. Bojom i veličinom se prilagođavaju kamenju pored kojeg rastu. Biljka se sastoji od dva para listova, međusobno sraslih. Zametene peskom, najčešće ostaju vidljive samo gornje ravne površine listova sa zanimljivim pegama, koje u svim tonovima oponašaju boju okoline bilo tačkama ili prugama. Odstupanja u boji na površini najčešće su “prozor“ koji propušta svetlost. U razdoblju apsolutne suše listovi usahnu. Ubrzo nakon kiše ponovo poteraju novi. Za uspešan sobni uzgoj litopsa morate dobro upoznati njegov način života. Od novembra do kraja marta obustavite zalivanje “živog kamena“.

Detaljnije „Litops – živi kamen“

Suva područja južnoafričke pokrajine Kapland su pradomovina ove malene sukulentne biljke, ranije poznate pod nazivom Scilla violacea. Visina rasta retko pređe 15 centimetara. Posebnost ove biljke su nadzemne lukovice, iz kojih se razvijaju listovi. Ledeburije će vrlo lepo izgledati posadimo li nekoliko biljaka zajedno u posudu. Listovi dužine oko 8 do 10 cm, u osnovici su prošireni, a prema vrhovima šiljasti, izrastaju na kratkim peteljkama. Osnovna im je boja sivozelena sa tamnije zelenim nepravilnim uzorkom. Donja strana lista je purpurnocrvene boje i sjajna je. U maju, junu pojavljuju se grozdasti cvetići sa ljubičastim prašnicima. Na pojedinačnoj metlici može se naći 10 do 20 takvih cvetića.

Detaljnije „Ledeburija“

Ovu vrstu lamprantusa možete nabaviti u proleće za uzgoj na balkonu, ali i u sobi. Taj lepi polugrm cveta tokom celog leta. Cvetovi su nežni, zrakasti, purpurnoružičaste boje. Lamprantus potiče iz južnoafričke pokrajine Kapland, gde raste kao grm. I kao lončanica može imati stabljike duge oko pola metra. Biljke u cvetu koje se mogu nabaviti u proleće i u rano leto, uzgojene su u rasadnicima iz reznica. Više reznica posađenih u posudu daje grmolike biljke lepog izgleda, koje će biti posebno atraktivne postavimo li ih kao viseće biljke.

Detaljnije „Lamprantus – podnevno cveće“

U Švedskoj ovu biljku popularno nazivaju “majka sa hiljadu kćeri“ jer se uzduž lisnog ruba razvijaju bezbrojni sitni pupoljčići. Njima se ova neobična biljka vrlo jednostavno razmnožava. Nemački pesnik i veliki ljubitelj prirode Gete, toliko je bio očaran ovom zanimljivom biljkom da joj je posvetio opširnu studiju, pa je poneki još nazivaju i Geteovom biljkom. Listovi su duguljasto-trouglasti, na rubovima nazubljeni. U udubinama između zubaca nastaje bezbroj malih biljčica-pupoljaka. Kad “sazreju“ otpadaju pri najnežnijem dodiru. Dospeju li pritom na zemlju, pa bila to i zemlja u posudi susednih biljaka, zakorene se i veoma brzo rastu. Mlade biljčice-pupoljci zameću korenčiće već na biljci majci. Kalanhoe potiču iz jugozapadnog dela ostrva Madagaskara.

Detaljnije „Kalanhoa“